Bu Sefer Tamamdır!

Sanırım 5. yada 6. kez "tamamdır bunu sıkı takip edip, ihmal etmeden besleyeceğim" dediğim bir blog açıyorum.
Önceki blogların biri doğumdan önce oğluma açtığım blogtu ve en istikrarlı işi orada çıkardım. Gerçi gün ve gün olmasa da arada yazmaya çalışıyorum oraya da.

İlerde okuduğunda ne skindirik uğraşları olan bi babam varmış dememesini umuyorum. Gerçi dese de dert değil. Yüzüme demediği, kulağıma gelmediği takdirde sorun değil. He duyarsam görürsem bugüne kadar ki hatta o güne kadar ki uykusuzluklarımın bana verdiği iman gücüyle abanırım oduna..

Neyse yine Rüzgar davasına girmeyeceğim çünkü çocuk herkesi değiştiriyor.. Böyle bi merhamet basıyor bedeni, bi dinginlik geliyor baba olunca. Araba kullanırken eskiden 2. ve 3. viteslerde 10-15 saniyede çıktığın hıza 5. viteste 1,5 dk. da çıkıyorsun. Emniyet kemerini bağlamakla kalmıyor.

Neyse tam ben bu yazıyı yazarken kayınvalidenin maddi hasarlı mini trafik kazası haberi geldi evden çıktım ve evden kaçmış taşra kızı hesabı bir bayram boyunca da eve dönmedim..

Yazı yine günlerce piç kaldı .. Sanırım bu blogu da boka sardıracam..

Bayram tatili bitimi ne kötü bir psikolojiye bürünüyor insan. Hani bu hafta da bitse de haftasonu dinlensem diyor insan içten içe.. Ki hafta sonu kuzenin nişanı amaçlı izmire yola çıkıcaz.. Yine yorgunluk falan fişmekan..

Benim kankalar blog yazardı falan. Okurdum eğlenirdim gülerdim.. Sağda solda güzel blog sahibine denk geldim mi takip ederdim, Ama herkeste aynı değil ki be.. Herkes yazar olmuş herkes blog yazarı olmus, okuyanları yazandan beter ki yazanın ratingi tavana degdiriyor.

Geçen facebooktu twitterdi bilmem neydi diye gezerken blog yazan arkadaşlartımın hepsini, boy,kilo,yaş, saç, ırk, cinsiyet gözetmeden inceledim.. Enteresan olayların tek düze insanların başına bu kadar sık gelmesini ya palavralara bağlarsın ya da ilahi adaletin neşesiz hayatı ödüllendirmesine.. Tam da "hassiktirin lan.. İtneler götlerinden uyduruyolar.." diye düşünüyordum ki yakın zamanda anlattığım başımdan geçen hikayenin bir arkadaşım tarafından hayasızca kendine uyarlanıp internet alemine akıtılmasına denk geldim..

Te avradı domalık puşt.. İlerde sormazlar mı sana.. 14 yasından bu yana 70 lik mutemet emeklisi hayatı süren sen, bunca enteresan olaya nasıl karıştın, o anlattığın efelikleri, hazır cevaplılıklara nasıl büründün, sen ki pipisini cımbızla tutan, nasıl bıbışladın onca manitacığı.. Beynine osurdugumun doktor ceykılı ehliyeti alalı 2 sene oldu bildiğim üzre 10 senedir arabanız yok, mahallene inmişliğin haftada bir, aynı hafta üstüste 2 kez evden çıkmışlığın yok. tek bildiğin memleketin yozgat ve evinin önünde görebildiğin kadar yol, biraz bakırköy, az zeytinburnu bi kısım sahil azcık otobüs biraz minibüs. nasıl yaptın onca kilometreyi..

Neyse kalemim kuvvetli değildi zaten lisedeyken.. Liseden sonra kalemi bıraktım klavyeye geçtim.. Ki o da gayet zayıf. Klavyede söverim, hesap girer, ileti yazarım, chat yaparım falan.. Yeni yeni blog yazasım var..

Kısmetse görüşürüz ilerde.. Öpüşür koklaşırız..